Alina Dragan

Taki ze mnie kibic jak z koziej... Z nerwów nie mogę usiedzieć i co chwile wychodzę z nadzieją, że jak wrócę przed telewizor to będzie korzystniej dla Oranje. Nie zawsze tak jest, ale pomarańczowe paciorki przekładałam wczoraj jak różaniec. I co? Jak to co... wygrali, prawda?!
Wypiłam butelkę wina z kuzynką Hanią i jej mężem Belgiem. Oni właśnie podążają z Brukseli na Mazury i wpadli na leśną jajecznicę oraz pogaduszki. Belg był za Holandią. Zresztą, nie miał wyjścia. Sam kiedyś grał intensywnie w piłkę więc jego komentarze były bardzo profesjonalne, ale nie zawsze pomagały. Gdy mecz się skończył z radości obiegłam nasz dom trzy razy, w towarzystwie czterech psów, które pojęcia nie miały dlaczego biegały:)

Potem jeszcze uraczyłam się jednym kieliszkiem wina i programem na żywo z RPA, gdzie dużo rozmawiali o piłce, do studia przy stadionie wpadali spoceni, ale szczęśliwi piłkarze, żartowali, ale mówili też o znojach tego meczu.
Cóż moi drodzy... nie ważne już jak.. ważne, że wygrali i są w finale. Lubię holenderskich komentatorów, lubię te pomeczowe rozmowy. Siedzą w studiu, piją wino, żartują, trochę analizują... dla mnie to najlepszy moment po meczu. Coś czuję, że w finale Oranje spotkają się z Niemcami... nie ma co wróżyć z fusów, ale ubiorę się na pomarańczowo i będę dobiegać do telewizora. Jak do tej pory to działało.
Oranje boven!!!